MG sportwagens TC, TD en TF

Britse sportwagens

De afkorting MG staat voor Morris Garages. MG werd vernoemd naar de oprichter William Morris (1877-1963). In de jaren twintig, na de komst van Cecil Kimber (1888-1945), groeide zijn bedrijf enorm. In 1929 verhuisde de fabriek naar Abingdon en kreeg het bedrijf een nieuwe naam: MG Car Company. William Morris verkocht in 1935 dit automerk aan Morris Motors.
MG werd succesvol dankzij haar sportieve uitstraling. De belangrijkste ontwikkeling van MG vond al plaats in de jaren twintig, toen Cecil Kimber voorstelde om het chassis te verlagen. In de jaren dertig kreeg MG snel een goede naam in Engeland. MG werd een synoniem voor 'sports car'. De sportwagens werden getest in racewedstrijden. Met de zescilinders werden opmerkelijke resultaten geboekt. Het zou nog enkele jaren duren voordat de sportwagens van MG wereldwijd een groot succes werden. De doorbraak kwam na de Tweede Wereldoorlog met de typen TC, TD en TF.

TC

De MG sportwagentypen TC, TD en TF behoren tot de bekendste open sportwagens uit de jaren veertig en vijftig. Hoewel de MG na de oorlog van de lopende band rolde, heeft hij de uiterlijke kenmerken van een vooroorlogse sportwagen.
Ondanks de ouderwetse uitstraling werd de MG TC een waar exportsucces voor de Engelse auto-industrie. De in Abingdon gebouwde sportwagen MG TC was dan ook een op enkele punten gemoderniseerde versie van de TB uit 1939. De sportwagen was familie van de Morris 10 en voorzien van een 1,2-litermotor. De vier cilinders leverden een vermogen van 54 pk en een topsnelheid van 129 km per uur.
De Engelse regering trachtte na de oorlog de export te bevorderen en moedigde de autofabrieken aan om zoveel mogelijk auto's op buitenlandse markten weg te zetten. Dit lukte heel goed met de MG TC. Bijna 65% van de 10.000 gebouwde sportwagens vonden een blijde rijder in het buitenland. De meeste MG TC's gingen naar Nieuw-Zeeland, Australië en de Verenigde Staten van Amerika. In Amerika werden ruim 2000 MG TC's verkocht. Ondanks dit relatief kleine aantal bleek de invloed van deze sportwagen groot.

TD en TF

In 1950 volgde de TD de TC op. De carrosserie van de MG TD was iets breder bemeten. Bovendien kreeg de sportwagen een onafhankelijke voorwielophanging en een tandheugelbesturing, zoals ook toegepast was in de MG Y sedan uit 1947. De liefhebbers spraken er echter schande van, dat de traditionele spaakwielen bij de MG TD waren vervangen door schijfwielen. Het model werd echter wel een groot succes. Tachtig procent van de bijna 30.000 gebouwde MG TD's kregen een eigenaar in de Verenigde Staten van Amerika.
De laatste generatie verscheen in 1953. De TF had een langere carrosserie en een fraaie hellende grille. De koplampen werden verzonken en de levering van deze MG met spaakwielen behoorde weer tot de opties. Omdat de TF een stuk zwaarder was dan zijn voorganger TD, waren zijn prestaties een stuk slechter. In 1954 poogde Morris, met een vergroting van de inhoud tot 1,5 liter, de MG TF tot betere verkoopprestaties aan te sporen, maar dit bleek vergeefs. Toen de bouw van de MG TF in 1955 werd gestaakt, waren er nog geen 10.000 sportwagens van verkocht. Het tijdperk van de klassieke auto bleek ten einde.

Uw Reactie

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Follow @absolutefigures

Lees verder: meer informatie Autogeschiedenis

Automerken
Automerken Spag, Darmont en Charron
Unic en Gladiator
Stoewer en Slaby-Beringer
Geschiedenis automerk BMW
Aero, Velox en Wikov
Egg, Tempo en Felber
Porsche 911, 914 en 917