Begijnhof in Amsterdam

Geschiedenis Begijnhof

Het Begijnhof aan het Spui in Amsterdam werd in 1346 gebouwd voor de huisvesting van begijnen, een zusterschap van katholieken die als non leefden, maar geen eed aan God hadden afgelegd. De begijnen verzorgden zieken en gaven onderricht aan arme mensen. Van de oorspronkelijke huizen is niets meer over. Er werden later nieuwe huizen gebouwd, die nu zorgen voor een oase van rust in de drukke stad Amsterdam.
Het oudste huis in Amsterdam dateert uit het begin van de 15e eeuw en maakt onderdeel uit van de Begijnhof. In een muur achter dit huis is een verzameling gevelstenen te zien met bijbelse onderwerpen. Aan de zuidkant van de Begijnhof staat de Engelse Kerk, die uit de 15e eeuw dateert. De kerk werd enkele keren verbouwd, maar behield zijn oorspronkelijke toren. Na de alteratie in 1578, waarbij de calvinisten de macht in Amsterdam kregen, werd de kerk verhuurd aan Engelse en Schotse presbyterianen. De Pilgrim Fathers zouden deze Engelse Kerk nog bezocht hebben.

Schuilkerk

Op de afbeelding hiernaast ziet u de Begijnhofkapel. Dit is de goed bewaarde schuilkerk, waar de begijnen in het geheim bij elkaar kwamen tot in 1795 de godsdienstvrijheid terugkeerde. Toen Amsterdam een protestante stad werd konden de katholieken hun geloof niet meer in het openbaar belijden. De bewoners van de Begijnhof konden nog enige tijd gebruik maken van de sacristie. Toen dit ook verboden werd verhuisde de kerkdienst naar een van de huisjes op het Begijnhof.
In 1665 werden twee huizen samengevoegd, die de Amsterdamse architect Philips Vingboons (1607-1678) tot kerk verbouwde. Het stadsbestuur keurde dit plan goed op voorwaarde dat aan de buitenkant niet te zien was dat in het gebouw een kerk gevestigd was. Pas in de negentiende eeuw kreeg de voorgevel spitsboog-vensters en glas-in-lood ramen.

Mirakel van Amsterdam

Vier glas-in-loodramen herinneren aan het Mirakel van Amsterdam. In 1345 werd door een stervende in de Kalverstraat een hostie uitgespuwd. De hostie kwam in de haard terecht, maar verbrandde niet. Wel verbrandden de handen van de vrouw die de hostie uit het vuur haalde en in een kistje legde. Hierna volgde nog een wonder. De pastoor nam de hostie mee naar de kerk. De volgende dag zag de vrouw de hostie weer in het kistje in de Kalverstraat liggen. De pastoor kwam kijken en nam de hostie weer mee en u raadt het al: de volgende dag lag de hostie weer in het kistje in de Kalverstraat. De pastoor concludeerde nu dat sprake was van een mirakel, een wonder. Hij organiseerde een plechtige processie om de hostie definitief mee te nemen naar de Oude Kerk. Een jaar later werd het wonder officieel bevestigd door bisschop Jan van Arkel.

Processie

Op de plek in de Kalverstraat waar het wonder had plaatsgevonden werd enkele jaren later een kerk gebouwd, die de naam Heilige Stede kreeg. Bovendien werd jaarlijks rond 15 maart een sacramentsprocessie door de straten van Amsterdam gehouden. Na de alteratie kon deze plechtige rondgang uiteraard niet meer plaatsvinden, want de katholieken mochten hun geloof niet meer in het openbaar belijden. Vanaf het einde van de achttiende eeuw wordt weer jaarlijks een Stille Omgang georganiseerd. De Stille Omgang wordt, zoals de naam aangeeft, zwijgend door de deelnemers afgelegd. Tegenwoordig lopen tussen middernacht en vier uur in de nacht van zaterdag op zondag rond 15 maart ongeveer 10.000 mensen de Stille Omgang door de straten van Amsterdam.

Uw Reactie

Geef uw reactie via Facebook of laat weten wat u vindt van dit artikel via of Twitter of Google +1

Tweet

Follow @absolutefigures

Vervolg uw reis door Amsterdam

Amsterdam A/z
Beurs van Berlage
Kerken in Amsterdam
Willet Holthuysen