Pablo Picasso in Parijs

Carlos Casagemas

In het jaar 1900 ging Picasso naar Parijs om daar de wereldtentoonstelling te bezoeken. Parijs was aan het begin van de twintigste eeuw het wereldcentrum van de moderne kunst. Picasso wilde met zijn vriend Carlos Casagemas in Parijs nieuwe ervaringen op gaan doen. Op dat moment bruiste de stad van leven. Parijs was helemaal in de ban van de Internationale Wereldtentoonstelling. Er moet een nieuwe wereld voor hem zijn opengegaan.

Wereldtentoonstelling

Door de Internationale Wereldtentoonstelling waren grote tentoonstellingen van de gevestigde kunstenaars in het Louvre, het Grand Palais, het Petit Palais en het Champ de Mars. Daarnaast toonden galerieën, zoals die van Paul Durand-Ruel (1831-1922) en Ambroise Vollard (1866-1939), het werk van de avant-garde. De nieuwe kunst trok hem aan. "Als iets afstotelijks modern wordt, is het meteen aantrekkelijk," verklaarde hij later. In december 1900 ging Pablo Picasso, zoals beloofd, terug naar zijn familie in Barcelona. In Spanje werkte hij korte tijd als illustrator voor het tijdschrift Arte Joven.

Ambroise Vollard

Enkele maanden later ging hij terug naar Parijs. Hij vond een kleine woning in de buurt Montmartre, de wijk van de bohémiens, waar veel kunstenaars woonden. Een tentoonstelling bij Ambroise Vollard leverde hem enige bekendheid op, maar bracht geen verandering in zijn armoedige leefsituatie. Het ontging criticus Félicien Fagus niet, dat Picasso zich liet inspireren door de heersende kunststromingen van de avant-garde. In zijn bespreking van de tentoonstelling bij Vollard schreef Fagus dat Picasso duidelijk werd beïnvloed door Eugène Delacroix, Edouard Manet, Claude Monet, Vincent van Gogh, Camille Pissarro, Henri de Toulouse-Lautrec, Edgar Degas, Jean-Louis Forain en willicht Félicien Rops.

Snelle artistieke ontwikkeling

Picasso maakte in Parijs een snelle artistieke ontwikkeling door, maar het was ook een moeilijke periode. Blauw werd vanaf 1901 voor drie jaar de overheersende kleur en daarom wordt deze tijd ook wel zijn Blauwe Periode genoemd. Picasso raakte ontmoedigd en miste zijn geboorteland. Hij keerde voor een korte periode terug naar zijn familie in Barcelona. Zijn vriend Carlos Casagemas pleegde in deze periode in Parijs zelfmoord vanwege een liefdesaffaire.

Evocatie

Het verdriet van de zelfmoord van Carlos Casagemas verwerkte Picasso in het schilderij 'Evocatie - de begrafenis van Casagemas' (1901), waarin het kaarslicht vlamt als bij Vincent van Gogh. Belangrijke voorbeelden van de Blauwe Periode zijn het 'Zelfportret met jas' (1901/1902), 'De absintdrinkster' (1901) en 'La Vie' (Het leven, 1903). In de mannelijke figuur in "La vie' herkennen we zijn overleden vriend Carlos Casagemas. De voortijdige dood was een populair 'romantisch' thema in de negentiende eeuw en aan het begin van de twintigste eeuw.

Definitief in Parijs

In 1904 vestigde Picasso zich definitief in Parijs: deze stad inspireerde hem meer dan het rustige en burgerlijke Barcelona. In 1904 ontmoette hij Fernande Olivier (1881-1966) op Montmartre. De onstuimige relatie hield ongeveer zeven jaar stand. Picasso zou haar in 1912 verlaten. Twintig jaar later publiceerde Fernande haar memoires in Le Soir, de populairste Franstalige krant in België, onder de titel 'Picasso en zijn vrienden'. Picasso was inmiddels een gearriveerde kunstenaar en trachtte de publicatie met alle middelen te voorkomen. Uiteindelijk werden slechts zes van de acht bijdragen van Fernande Olivier in de krant geplaatst.

Roze Periode

Door zijn verliefdheid veranderde zijn coloriet. Picasso gebruikte nu veel roze in zijn schilderijen: de Roze Periode. In deze jaren schilderde hij veel circusscènes, maar nieuw was dit onderwerp niet voor Picasso. Hij schilderde ook al harlekijnen in zijn Blauwe Periode. Picasso kwam vaak terug bij een ouder onderwerp. Een thema kon op heel veel manieren bekeken worden, wist Picasso: "Als er maar één enkele waarheid bestond, zou men niet honderd verbeeldingen van hetzelfde thema kunnen schilderen."

Picasso in Nederland

Het gemak waarmee Picasso omging met bestaande kunstthema's is te zien aan een schilderijtje dat in Nederland ontstond. Picasso was één keer in ons land. Hij kwam in de zomer van 1905 op uitnodiging van de schrijver en conferencier Tom Schilperoort (1882-1930) naar Schoorl in Noord-Holland. Tom Schilperoort werkte als verslaggever van het culturele leven voor enkele Nederlandse kranten in Parijs.

Nederlandse meisjes

Pablo Picasso maakte maar enkele schilderijen tijdens deze reis. 'Drie Nederlandse meisjes' (1905), een gouache en met Oost-Indische inkt op papier toont de drie gratiën in klederdracht met een typisch Noord-Hollands boerderijtje op de achtergrond. Picasso verkocht 'Drie Nederlandse meisjes' aan Clovis Sagot. Dit schilderij maakt nu onderdeel uit van de collectie van het Centre Pompidou in Parijs.

PS

Wie leest weet meer en begrijpt beter. In onze gewaardeerde nieuwsbrief staan veel tips en wetenswaardigheden over geschiedenis en cultuur waar u echt iets aan heeft. Lees Kunstbegrip en Kijken naar Kunst als u meer wilt weten over kunstenaars en kunststromingen.

Ontvang elke werkdag gratis geschiedenis per e-mail

Lees verder: meer over kunst en kunstenaars

Kunst

Met 'Uit de kunst' van Ruud van Capelleveen komt u veel te weten over belangrijke kunststromingen en kunstenaars. De auteur koos interessante voorbeelden. De belangrijkste kunststromingen tussen de renaissance en de twintigste eeuw komen in deze uitgave ter sprake. 'Uit de kunst' is een gevarieerde bundel over kunst en kunstenaars.
Uit de kunst

In 'Kijken naar kunst' staan honderdvijftig interessante en fraai geïllustreerde verhalen van Ruud van Capelleveen over opmerkelijke kunstenaars. Hij koos interessante voorbeelden.
De belangrijkste kunststromingen tussen de renaissance en de twintigste eeuw komen in deze uitgave ter sprake.
Kijken naar Kunst

Betrouwbare informatie kost veel tijd en geld, maar dankzij onze populaire producten heeft u op onze website toch gratis toegang.